برترین فیلم سازان ایرانی - اسامی به ترتیب : کمال تبریزی مجید مجیدی اصغر فرهادی هومن سیدی نرگس آبیار سعید روستایی محمد حسین مهدویان علی حاتمی بهرام بیضایی رامبد جوان مازیار میری ابراهیم حاتمی کیا ابوالحسن داوودی مصطفی کیایی ناصر تقوایی مانی حقیقی شهریار بحرانی احمد رضا درویش رسول ملاقلی پور رضا درمیشیان حمید نعمت الله داریوش مهرجویی داوود میر باقری بهرام توکلی بهروز شعیبی سامان مقدم مسعود ده نمکی
قطعا سینما پرمخاطب ترین هنر در بین مردم است و چه چیزی بهتر از سینما که بشود در آن ما با عقاید فلسفی،اجتماعی،سیاسی،علمی،روانشناسی،تاریخی،مذهبی و...دیگری آشنایی پیدا کنیم و برای فیلم ها تفسیر ها گوناگونی بیان کنیم.اما اصل سینما به سرگرم کردن است و چه چیزی بهتر از فیلم هایی که هم پر مغز باشند و هم سرگرم کننده و جذاب. پ.ن:این لیست براساس هرچه سرگرم کننده تر بودن فیلم ها تنظیم شده است وگرنه قطعا فیلم هایی نظیر مالهالند درایو،مهر هفتم،پسربچگی و... از لحاظ مفهومی در صدر جدول قرار میگیرند.
ساعتی از انتخاب عجیب اما خوشحال کننده جشنواره ونیز میگذرد. فیلم جوکر به کارگردانی تاد فیلیپس توانست شیر طلایی برلین را فتح کند و کارگردانی مانند استاد رومن پولانسکی،هیریکازو کورئیدا و استیون سودربرگ را از سر راه خود بردارد. به همین دلیل نگاهی میکنیم به فیلم هایی که به خاطر ارزش های سینمایی بالایشان نه بخاطر مسائل سیاسی و... برنده شیر طلایی ونیز شدند.
با گذشت حدود یک دهه،از عمرِ سریال های شبکه نمایش خانگی در ایران،همواره ساخت و توزیع این آثار با حواشی زیادی همراه بوده.از افت کیفی و ریزش مخاطب و کناره گیری بازیگران و عوامل سازنده گرفته تا پایان بندی های عجیب و باری به هرجهت و ازهمه بدتر،حتی نیمه کاره ماندن!!و این سوال بی جواب در ذهن مخاطبی که هرهفته این اثر را دنبال کرده که :«آخرش چی شد؟؟!!»...برخی از این آثار را مرور می کنیم.
در طول سالهای حیات سینمای ایران،بوده اند فیلمهایی که از یک نام مشابه استفاده کرده اند وبه نوعی،دوبار ساخته شده اند!نکته جالب این فهرست،حضور پررنگ حسین فرحبخش در دوباره سازی این فیلمهاست!چه با بهره گیری از نام مشترک و چه با کپی برداری از قصه و ساختار!
نامِ «حسین فرحبخش» درسینمای ایران،با ساخت وتهیه آثار ضعیف از لحاظ ساختار ومحتوا وصرفا جهت گیشه،عجین شده.فیلمهایی که نه تنها ارزش نقد ندارند،بلکه از هیچ بار هنری وتکنیکی هم برخوردار نیستند/ این کارنامه پربار!!را باهم مرور می کنیم...
بهتازگی یک گونه از فیلمسازی در ایران باب شده است که تنها هدفش تصاحب گیشه است. این نوع فیلمها صرفا محیط فیلمسازی را به یک کشور خارجی میبرند و در آن جا به راحتی میتوانند زنان را بدون حجاب نمایش بدهند؛ چالش اصلی فیلم می شود رویارویی بازیگران مرد ایرانی با بازیگران زن خارجی که حجاب ندارد.
فیلمهای سیاسی ایرانی را میشناسید؟ در دنیای فیلمسازی ژانری به نام سیاسی نداریم، ولی موضوع فیلمها میتواند «سیاسی» باشد. در جامعه ایران که سیاست بخش مهمی از زندگی مردم شده است، فیلمهای سیاسی ایرانی زیادی ساخته نشده است. اما همین فیلمهای کم هم جزو فیلمهای مهم سینمای ایران هستند و مردم آنها را دوست دارند.